"Rosjanie wracają do stalinowskich praktyk"

wp.pl | aktualizacja 2009-09-01 (10:21)

A A A

Bulwersujące i kompromitujące wypowiedzi na temat II wojny światowej w 70. rocznicę jej wybuchu dochodzące z Rosji można byłoby zbyć wzruszeniem ramion lub wyśmiać, gdyby nie to, że… dochodzą właśnie z Rosji. Z tego powodu, sprawa robi się bardzo poważna. Oznacza bowiem powrót w rosyjskiej polityce do stalinowskiej praktyki, do fałszywych argumentów i stylu propagandowego z tamtych czasów, bezceremonialnego obchodzenia się z faktami, jeśli nie są wygodne. Siłowego wmawiania swojej prawdy. Szkoda, że tak się dzieje.

Naród rosyjski nie ma zbytniego szczęścia do władców. Ci najwybitniejsi prawie zawsze potrafili go uwieść, ale często prowadzili go w złym kierunku. Tak właśnie było ze Stalinem, pewnie drugim, obok Piotra Wielkiego, najważniejszym i najpotężniejszym przywódcą Rosji. Z jego imieniem na ustach tysiące Rosjan oddawało życie za swoją ojczyznę w II wojnie światowej. Ale jednocześnie tenże sam Stalin zafundował swojemu narodowi przerażający system represji i wyzysku, w którego trybach, często na bezpośredni rozkaz owego wielkiego wodza, ginęły miliony obywateli. System, który ostatecznie poniósł totalną klęskę w rywalizacji ze światem demokratycznym, klęskę okupioną straszną ceną i dziesięcioleciami opóźnienia rozwojowego Rosjan.

My, Polacy też nie mieliśmy łatwej historii, też ponosiliśmy duże ofiary i jesteśmy daleko w tyle za innymi. Ale o ile w naszym przypadku prawie wszystko, co spotkało nas najgorsze, spotkało nas od obcych, przyszło z zewnątrz w postaci agresji, rozbiorów, okupacji, zniewolenia (choć oczywiście niektóre z naszych klęsk i niepowodzeń też zawdzięczamy po części sami sobie, np. straciliśmy swoje państwo w XVIII wieku przez słabość i sprzedajność elit przywódczych), to

W przypadku Rosjan prawie wszystko, co ich spotkało najgorszego, ma swoje źródła wewnątrzgen. Stanisław Koziej

w przypadku Rosjan prawie wszystko, co ich spotkało najgorszego, ma swoje źródła wewnątrz, jest zwłaszcza następstwem błędnej polityki prowadzonej przez władców tego wielkiego narodu. Przywództwo nie umiejące zagospodarować tej wielkości w interesie Rosjan.

Dlatego szkoda mi Rosji i Rosjan, gdy obserwuję niektóre elementy praktyki politycznej dzisiejszych władz rosyjskich. Odnoszę wrażenie, że też nie umieją zagospodarować tej wielowymiarowej wielkości i wartości, jakie mają w swoich rękach. Jest to polityka oparta tylko na jednowymiarowym postrzeganiu wielkości wyłącznie jako zwykłej siły i w konsekwencji na prymitywnej wierze w uniwersalną skuteczność siły. Kto jest silniejszy, ten ma nie tylko rację, ale za tym jest też moralność. Jest to polityka fałszywa i anachroniczna.

Polityka ta w ostatnim czasie przejawia się w takich np. działaniach, jak siłowa, zbrojna zmiana granic w Europie w postaci faktycznego rozbioru Gruzji po ubiegłorocznej wojnie z nią, ostentacyjne zlekceważenie porozumienia wynegocjowanego z UE w tej sprawie, polityczna ingerencja w wewnętrzne problemy Ukrainy, szantaż gazowy, oficjalne straszenie użyciem siły przeciwko sąsiadom (np. Polsce), czy wreszcie najnowszy nawrót sentymentu do stalinowskiej interpretacji historii. Historii opisywanej przez rządową strukturę, jaką jest służba wywiadu!!! W tym fałszywym opisie idzie zwłaszcza o usprawiedliwienie stalinowskiej polityki agresji na początku II wojny światowej.

Ciekawe, że ta interpretacja zbiega się z tegorocznymi ćwiczeniami wojskowymi "ZACHÓD 2009", których tematyka dotyczy działania wojsk rosyjskich na kierunku państw bałtyckich, Polski i Ukrainy. Zorganizowane zostały akurat we wrześniu, w 70. rocznicę wybuchu II wojny światowej, rocznicę czwartego rozbioru Polski przez Niemcy i ZSRR, oraz podboju państw bałtyckich przez tenże ZSRR. Świadczy to w najlepszym wypadku o bezceremonialnym zachowaniu się Rosji w swoim otoczeniu jak słonia w składzie porcelany. Słonia, dla którego jakiekolwiek świętości wymalowane na tej porcelanie nic nie znaczą.

W sumie jest to polityka niebezpieczna dla otoczenia, a przede wszystkim zgubna dla samych Rosjan w dłuższej perspektywie. Praktycznie prowadzi do samoizolacji. Rosja traci przyjaciół i partnerów. Zraża ich sobie. Dlatego szkoda przede wszystkim samych Rosjan, którzy znowu będą tracić dystans do świata. Zamiast zasypywania rowów historycznych uprzedzeń, jak np. mądrze robią to Niemcy, ponownie funduje im się kolejne okopy.

Gen. Stanisław Koziej specjalnie dla Wirtualnej Polski

TAGI: zsrr, rocznica, stalin, rosja, ii wojna światowa, historia, felieton, koziej

oceń

Podziel się

zobacz ranking wiadomości

wiadomości

multimedia

"Pamiętam zakrwawione ciała, lament i przerażenie"

w innych serwisach WP

Opinie

Masz pomysł? Uwagi? Napisz do nas!

Nick

Masz konto na WP? Zaloguj się Nie masz konta? Załóż konto!

Twoja opinia

Pozostało znaków: 4000

[Pokaż regulamin]

REGULAMIN

ostatnio aktywne | najnowsze | najstarsze | najczęściej oceniane | najczęściej odpowiadane

Ocena: 0 [0]

~michqq [2009-09-01 16:06]

Rosjanie wcale nie wracaja do praktyk stalinowskich, a jedynie wykazuja elementy ekspansjonizmu. Ekspansjonizm Rosji nie jest charakterystyczny dla okresu stalinowskiego, ale generalnie dla calej historii Rosji, rowniez np. carskiej. Moim zdaniem najbardziej prawdopodobnym scenariuszem dalszego rozwoju sytuacji jest zbudowanie jakiejs formy Neo-ZSRR, to jest panstwa zwiazkowego lub tez zwiazku panstw na obszarze dawnych republik radzieckich. Byc moze pod haslami budowania "UE bis". Nie zgadzam sie z Panska teza jakoby Rosja przez swoje postepowanie miala tracic przyjaciol. Rosja ostatnio wykonala sporo dalekowzrocznych krokow pokojowych, wlasnie pozyskujac przyjaciol. Przede wszystkim rozwiazujac zadawnione spory graniczne z Chinami i nawiazujac z tym krajem wspolprace wojskowa, az do wspolnych manewrow wlacznie. Rosja utrzymuje tez dosc zdrowe stosunki z Niemcami. Rosja umiejetnie tez "gra" ze Stanami, oferujac im ostroznie "cos za cos", bo pamietajmy ze ostre dyskusje na temat Gruzji czy europejskiej czesci tarczy antyrakietowej to tylko jedna strona medalu - druga strona to biegnace przez Rosje (i/lub obszar kontrolowany przez Rosje) korytarze transportowe NATO, zapewniajace logistyke dla wojny w Afganistanie, oraz rosyjska ze tak powiem "warunkowa wstrzemiezliwosc" w zakresie sprzedawania technologii do Iranu czy Korei. Mysle ze Panskie spojrzenie na Rosje jest zbyt krotkowzroczne - obejmuje tylko obserwacje dotyczace agresywnego zachowania Rosji w strefie Kaukazu i Europy Wschodniej. Rownoczesnie jednak Rosja umiejetnie "gra" ze Stanami, skutecznie zaprzyjaznia sie z Niemcami i de facto zawiazala sojusz z Chinami (co mocno zdenerwowalo np. Mongolie...). Putin bardzo poprawil ogolna sytuacje polityczna Rosji w porownaniu do tego co mial kilka lat temu. A potem zaczal "sprawdzac" ile moze z tego wyciagnac. Ostatni wielki problem graniczny Rosji stanowi spor graniczny z Japonia - jezeli i tu Putin odniesie sukces podobny do tego ktory odniosl z Chinami, to ekspansjonizm Rosji na kierunku Europy Wschodniej, Kaukazu i Morza Kaspijskiego nabierze rozpedu. Zwlaszcza ze NATO - jak widac - wykazuje biernosc.