Jeździli po świecie, by walczyć i zabijać

wp.pl | aktualizacja 2010-12-27 (17:41)

A A A

Simon Mann, jeden z najsłynniejszych najemników, w więzieniu (fot. AFP / STR)

Za opłatą mogli zrobić wszystko - obalić rząd, stłumić powstanie, wyrżnąć w pień znienawidzonego wroga. Najemnicy. Bohaterowie niezliczonych książek i filmów, istnieli naprawdę i naprawdę wstrząsali posadami świata. Jak powstała ich legenda? Gdzie dziś wałęsają się psy wojny?

Ludzi gotowych za pieniądze walczyć w cudzych sporach nie brakowało nigdy. W niepamiętnych czasach najemników używali egipscy faraonowie, perscy władcy i rzymscy imperatorzy, później - średniowieczni królowie i książęta. Armie kondotierów pojawiały się praktycznie wszędzie, gdzie czerwień wsiąkała w ziemię. W imieniu swoich sponsorów tłukły wrogów i podbijały kolejne twierdze. Były zupełnie naturalnym elementem niemal każdego pola walki.

W epoce znacznie nam bliższej, podczas zimnej wojny, konflikty wybuchały z wyjątkową częstotliwością, zwłaszcza w Afryce. Zapach krwi przyciągał watahy psów wojny, które szybko zyskały złą sławę. W oczach opinii publicznej zaczęli jawić się jako pozbawieni zasad awanturnicy, gotowi mordować w imię każdego, kto może wystarczająco dużo zapłacić. Czy słusznie?

Wielka wpadka

- Nie żal mi ich. Są żołnierzami, wiedzieli, na co się decydują. Zrobiłbym to ponownie - powiedział John Banks, brytyjski najemnik, komentując wyrok śmierci dla czterech mężczyzn, których wcześniej sam zwerbował do wykonania niebezpiecznej misji w Angoli.

Owi żołnierze - trzech Brytyjczyków i Amerykanin - zostali wynajęci do walki przeciwko lewicowej MPLA, najpotężniejszej z trzech angolskich partyzantek toczących bój o władzę w dawnej portugalskiej kolonii. Schwytani przez marksistowskich rebeliantów w 1976 roku, odpowiedzieli za dokonywanie egzekucji na cywilach i swoich kolegach po fachu. - Afryka czuje, że najemnicy są zagrożeniem dla jej ludzi, jej dzieci i bezpieczeństwa. Szerzą strach, przynoszą Angoli wstyd i nienawiść - argumentował sędzia Ludowego Trybunału Rewolucyjnego.

Jeden ze skazanych, Amerykanin Daniel Gerhard, trafił do Afryki zaledwie parę dni wcześniej. Angaż dostał, gdy Banks przeczytał jego ogłoszenie z magazynu "Soldier of Fortune": Szukam pracy jako najemnik na pełen etat lub kontrakt. Najlepiej w Ameryce Południowej albo Centralnej, ale może być gdziekolwiek, jeśli zapłacisz za transport.

Wyrok śmierci dla psów wojny odbił się szerokim echem w światowych mediach i zwrócił uwagę na zagadnienie kondotierów. Brytyjski premier apelował do Angolczyków o zaniechanie egzekucji, podczas gdy aktywiści potępiali "płatnych morderców". W tym czasie pechowa czwórka była jednak zaledwie drobną cząstką najemników, zazwyczaj Europejczyków, którzy wojowali w Trzecim Świecie.

Zew

Druga wojna światowa była wojną totalną, prowadzoną wszelkimi sposobami, do ostatniego żołnierza. Miliony mężczyzn i kobiet musiało przyzwyczaić się – i wielu przyzwyczaiło - do mundurów, broni, walki i zabijania. A potem wojna się skończyła, armie skurczyły, armaty zamilkły. Dla niektórych ta cisza była nie do zniesienia.

Tymczasem daleko poza Europą kolonialne imperia rozpadały się niczym domki z kart. Powstawały nowe państwa, by po chwili pogrążyć się w konfliktach. Z dżungli, bagien, pustyni i górskich przełęczy wyłaniały się kolejne partyzantki, a oblężone rządy zaciekle broniły swych warowni. I jedni, i drudzy mieli wiele zapału, wielkie plany i często sporo pieniędzy z handlu bogactwami naturalnymi. Zazwyczaj brakowało im czego innego - doświadczonych wojowników, którzy pokazaliby, jak skuteczniej się bić.

Weterani z Europy dosłyszeli odległe huki dział z Afryki i Azji. Tęskniący za prochem, nierzadko bezrobotni lub niezadowoleni wysokością płac w regularnych armiach i służbach bezpieczeństwa, potraktowali odgłosy walki jak wezwanie. I ofertę pracy.

Jednak najemnicy nie powstawali jedynie w spragnionych bitewnego hałasu umysłach. Zimna wojna podzieliła świat na połowę - między Wschód i Zachód. Stratedzy największych potęg oznaczali na mapach punkty, w których warto zdobyć lub zachować wpływy, bo ropa, bo gaz, bo złoto i diamenty. Jak to zrobić? Najprościej - wysłać wojsko i ciężkim butem złamać niepokorne kraje. Ale czasem tak się nie da. A to już własna armia tłucze się w innym miejscu i do domu wraca zbyt dużo blaszanych trumien ze szczątkami młodego pokolenia; a to publika mogłaby uznać taką interwencję za niemoralną i słupki popularności poleciałaby w dół. Może więc zatrudnić ludzi, którzy nie będą nosić narodowej flagi na ramieniu, ale za odpowiednią sumę podejmą się ryzykownej misji? Jeśli zostaną pojmani, zawsze można się ich wyprzeć i określić samozwańczymi Rambo. Jeśli zginą - no cóż, zapłaczą za nimi co najwyżej najbliżsi.

poprzednia następna

[1] 2

TAGI: pies wojny, simon mann, afryka, dr konga, najemnik, najemnicy, żołnierze, ochroniarz, wojna, michał staniul

oceń

Podziel się

zobacz ranking wiadomości

wiadomości

w innych serwisach WP

Opinie

Masz pomysł? Uwagi? Napisz do nas!

Nick

Masz konto na WP? Zaloguj się Nie masz konta? Załóż konto!

Twoja opinia

Pozostało znaków: 4000

[Pokaż regulamin]

REGULAMIN

ostatnio aktywne | najnowsze | najstarsze | najczęściej oceniane | najczęściej odpowiadane

Ocena: -1 [1]

~qwerty [2012-02-19 15:17]

Najemnicy to płatni mordercy i jako takich powinno się ich traktować. Wojsko i żołnierze są od obrony suwerennego państwa i tylko temu powinny służyć natomiast ci którzy jadą gdziekolwiek wojować za pieniądze są najemnikami.