Stany Zjednoczone Narko-śmierci

wp.pl | dodane 2010-09-02 (18:20)

A A A

Wojna z narkobiznesem w Ameryce Łacińskiej zbiera śmiertelne żniwo (fot. / Bernardino Hernandez)

Meksykańskie kartele narkotykowe stały się tak potężne, że bez problemów rozszerzają działalność na inne państwa Ameryki Środkowej. Wyrzucając na boki swoje macki rozsiały ziarna przemocy, które uczyniły cały region najniebezpieczniejszym obszarem na świecie. W wyniku akcji latynoskich gangów giną dziesiątki tysięcy ludzi rocznie.

W latach 80. był Pablo Escobar, były przepotężne kartele z Cali i Medellin i tony kokainy, która trafiała do Stanów Zjednoczonych z Kolumbii przez karaibskie państwa – Jamajkę, Haiti czy Dominikanę. W USA z wielkim apetytem rzucało się na nią blisko siedem milionów amatorów „białego proszku”, a do kolumbijskich gangsterów wracały miliardy dolarów zysku.

Czytaj więcej w wywiadzie z synem Pablo Escobara: "Gdybym chciał być lekarzem, ojciec kupiłby mi szpital".

W latach 90. Escobar zginął, a służby antynarkotykowe ze Stanów i Kolumbii rozgromiły słynne kartele i zneutralizowały szlaki przerzutowe przez Karaiby i Florydę. Przemytem wytwarzanych w andyjskich lasach narkotyków zajęli się wtedy przestępcy z Meksyku. Dzięki mierzącej około 3000 km granicy z USA obyli się bez karaibskich wysepek. Sami sprowadzali kokainę z Kolumbii, Peru lub Boliwii przy pomocy wielkich statków i długodystansowych samolotów transportowych. Z każdym rokiem rośli w siłę, stawali się coraz bogatsi i bardziej wpływowi.

Ale przyszła kolejna dekada, a z nią następne wstrząsy. W Meksyku zmieniła się - po 71 latach - partia u władzy. Vincente Fox, nowy prezydent, zaczął nękać baronów narkotykowych. Jego następca od 2006, Felipe Calderon, wymierzył im mocny cios prosto w twarz. W rezultacie od ponad trzech lat w krainie Azteków trwa istna wojna państwa z przestępcami, w wyniku której zginęło już ponad 28 tysięcy ludzi. Chociaż rządowa strona jest daleka od zwycięstwa, udało jej się, dzięki amerykańskiej pomocy, znacznie utrudnić sprowadzanie narkotyków do Meksyku drogą powietrzną i morską. Statki przemytników przejmowane są przez marynarkę, a samoloty wykrywane przez nowoczesne radary „Made in USA”.

Gangsterzy znaleźli sposób na obejście i tej trudności. Sposób ten, należy dodać, okazuje się mieć tragiczne skutki dla państw ościennych. Meksykanie zdecydowali się bowiem użyć, omijanego do tej pory, korytarza lądowego łączącego obie Ameryki. Kartele z Meksyku wyżłobił sobie przez ten obszar w ostatnich latach kanały przerzutowe, którymi szybko zaczęły płynąć tony narkotyków z Andów. Z kokainą w strumieniach tych coraz częściej miesza się krew mieszkańców Gwatemali, Hondurasu i Salwadoru.

Czytaj więcej: Rząd przegrywa z narkotykową mafią.

Dobra trasa

Państwa Ameryki Łacińskiej stanowią doskonały teren dla organizowania szlaków przemytniczych. Ich granice są słabo strzeżone, a funkcjonariusze służb celnych, policji lub wojskowi zarabiają grosze i chętnie przyjmują łapówki za przymykanie oczu. Wiele obszarów w Gwatemali czy Salwadorze jest zupełnie niekontrolowanych przez rządzących. Od lat istnieją tam nielegalne lotniska i drobne porciki, które jeszcze niedawno służyły walczącym tam partyzantom, a dziś używane są przez przestępców. Ci transportują narkotyki wszelkimi możliwymi sposobami: na plecach ludzi lub osłów, w bagażnikach samochodów, na pływających przy brzegach motorówkach lub krótkodystansowych samolotach. Najczęściej łączą wszystkie te metody w zależności od specyfiki trasy.

Dodatkowym ułatwieniem jest to, że prawie wszystkie państwa regionu posługują się tym samym językiem – hiszpańskim – co znacznie ułatwia komunikację między grupami przestępczymi lub z urzędnikami.

Meksykańscy gangsterzy, planując rozszerzenie działalności na obszar innych latynoskich państw musieli wziąć pod uwagę istniejące już tam struktury kryminalne. W Ameryce Łacińskiej istnieją bowiem niezliczone ilości grup przestępczych. Te mniejsze, zwane pandillas, to lokalne szajki trudniące wymuszaniem haraczy, prostytucją lub sprzedażą środków odurzających. Większe, znane jako maras, to międzynarodowe gangi, często z szerokimi wpływami wśród licznej latynoskiej diaspory w USA. Grupy te zajmują się już przemytem narkotyków, a także handlem ludźmi i bronią. Najpotężniejsze z tych organizacji to rywalizujące ze sobą, wywodzące się z Los Angeles Mara Salvatrucha i Barrio-18.

W niektórych państwach Ameryki Łacińskiej wyraźnie działają tak zwane poderes ocultos, czyli ukryte siły. To siatki przestępcze działające pod przykrywką legalności, nierzadko powiązane z rządzącymi, kierowane przez wpływowych biznesmenów, wojskowych i polityków.

Gangi takie liczą często tysiące członków. Ogromne nierówności, bezrobocie lub bardzo niskie płace, brak edukacji i perspektyw na godny byt – to wszystko powoduje, że młodzi ludzie chętnie zaciągają się w szeregi może i krótko, ale z pewnością wystawnie żyjących przestępców. W samej tylko Gwatemali w maras działa około 14 tysięcy osób.

Szykując się do swojej ekspansji na południe, Meksykanie wiedzieli, że z częścią istniejących tam gangów uda im się zawrzeć przymierza. Pozostałe, jeśli tylko wejdą im w drogę, będą musieli zmiażdżyć. Tak też się właśnie dzieje.

poprzednia następna

[1] 2

TAGI: michał staniul, meksyk, narkotyki, kokaina, maras, kartel, gang, ameryka łacińska

oceń

Podziel się

zobacz ranking wiadomości

wiadomości

multimedia

galerie

4 tony kokainy

w innych serwisach WP

Opinie

Masz pomysł? Uwagi? Napisz do nas!

Nick

Masz konto na WP? Zaloguj się Nie masz konta? Załóż konto!

Twoja opinia

Pozostało znaków: 4000

[Pokaż regulamin]

REGULAMIN

ostatnio aktywne | najnowsze | najstarsze | najczęściej oceniane | najczęściej odpowiadane

Ocena: 0 [0]

~kobita [2010-09-08 03:17]

Nienawisc polska
Meksykanie ,sa to bardzo pracowici ludzie.Oni naprawde pracuja ,za niewielkie pieniadze a ,nie kombinuja jak my Polacy tylko zapiepszaja za 8 $ za godzine.Mieszkam tuw ameryce i widze ,obserwuje potra.fie byc obiektywna,a nie zieje nienawiscia jak statystyczny Polak.Kiedys my tutaj bylismy jak meksykanie,zapomniales o tym i tak naprawde to wciaz jestesmy,tylko chyba oni sa uczciwsi