Najbardziej tajemniczy przywódca na świecie

wp.pl | dodane 2011-12-19 (10:18)

A A A

Kim Dzong Il (fot. AFP / KNS)

Ponoć utrzymywał grupy kobiet gotowych spełnić każde jego życzenie. Lubił luksusowe życie i zajadał się homarami, gdy większość jego krajan umierała z głodu. Informacje o Kim Dzong Ilu to najczęściej wielkie ponoć i być może, bo prywatne życie przywódcy Korei Północnej było otoczone całkowitą tajemnicą. Mówiło się nawet, że nie żyje od kilku lat i zastępował go sobowtór. Jednak północnokoreańska telewizja podaje, że "Umiłowany Przywódca" zmarł w sobotę. Miał zawał serca.

Czytaj również: Kim Dzong Il nie żyje - rośnie napięcie w regionie.

W Korei Północnej Kim Dzong Il przedstawiano jako ojca narodu, geniusza, Umiłowanego Przywódcę i „najwybitniejszego dowódcę naszych czasów”. Za granicą opisywano go jako „dinozaura stalinizmu”, który boi się stracić władzę. BBC określiło go mianem miniaturowego playboya, bo mierzący około 160 cm wzrostu Kim Dzong Il nosił buty z niewidocznym podwyższeniem i fryzurę, która dodawała mu kilku centymetrów. Północnokoreański przywódca podobno uwielbiał się również otaczać pięknymi kobietami.

–

Korea Północna to najbardziej izolowany kraj na świecieWaldemar Dziak, autor książki o Kim Dzong Ilu

Korea Północna to najbardziej izolowany kraj na świecie. Do informacji stamtąd trzeba podchodzić z wielkim dystansem – wyjaśnia w rozmowie z Wirtualną Polskę Waldemar Dziak, autor książki o Kim Dzong Ilu. Pisarz podkreśla, że kraj jest zamknięty zewnętrznie, ale również wewnętrznie. – Jeśli Koreańczyk z wioski chce pojechać do stolicy, zostanie zatrzymany na rogatkach miasta. Przemieszczanie ludności jest ograniczone – opisuje Dziak, który sam był kilkakrotnie w Korei Północnej.

Dwie tęcze i gwiazda

Według oficjalnych źródeł Kim Dzong Il przyszedł na świat 16 lutego 1942 roku w koreańskich górach. Jego narodzinom towarzyszyły dwie tęcze i pojawienie się nowej gwiazdy. Inaczej przedstawiają to zachodni badacze, według których syn Kim Ir Sena mógł się urodzić nawet o rok wcześniej, w dodatku na terenach ZSRR w syberyjskiej wsi Waczukoje. Nic nie wspomina się również o nietypowych zjawiskach na niebie.

Młody Kim otrzymał pierwotnie imię Jura. Jego matką była partyzantką, dlatego chłopiec wychowywał się w przedszkolu przy brygadzie rodziców. Jak pisze Waldemar Dziak, dzieci przechodziły tam intensywną indoktrynację, podczas której dowiadywały się jak wielkimi postaciami są Stalin i Mao oraz że kapitaliści to „krwiożercze wilki”. Znawca północnokoreańskich realiów podkreśla, że do dziś w koreańskich przedszkolach kukła wilka symbolizuje „złych Amerykanów lub sprzedajnych polityków z Południa”.

Jesienią 1945 roku Wielki Wódz, wraz z żoną i dwójką synów przyjechał do Phenianiu. Wkrótce w rodzinie Kimów doszło do tragedii. W stawie utonął pięcioletni braciszek Kim Dzon Ila, Szura. Pojawiły się jednak pogłoski, że nie był to wypadek. Za śmiercią Szury miał stać starszy brat. Tak długo spychał go do wody, aż maluchowi zabrakło siły, by wyjść na brzeg. Czy jest to prawdziwa historia, czy jedynie złośliwa plotka? Nie wiadomo. Taką wersję wydarzeń śmierci brata Kim Dzong Ila przedstawił uciekinier z Korei Północnej, który należał dawniej do 105. dywizji czołgów KAL. Jednak nawet Waldemar Dziak, który przytacza ją w swojej książce, poddaje ją „ocenie czytelnika”.

Nowa rodzina

Ponoć Kim Ir Sen, twórca Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej, uwielbiał kobiety. Gdy matka 7-letniego wówczas Kima zmarła (według niektórych wersji popełniła samobójstwo lub została otruta), Wielki Wódz poślubił swoją sekretarkę. Macocha nie przepadała jednak za małym Kimem, który miał przejąć schedę po ojcu.

Kim Dzong Il został wysłany w latach 60. do oficerskiej szkoły lotniczej w Dreźnie. Edukacja zakończyła się jednak szybko, a przyszły lider koreańskiej partii komunistycznej nie zasiadł ani razu za sterami samolotu. Swoją naukę kontynuował na rodzimej uczelni. Według jego wychowawców był niezwykle zdolnym i skromnym studentem. W 1964 roku Kim Dzong Il, w wieku 22 lat, rozpoczął pracę w jednym z wydziałów Partii Pracy Korei. Zaczął się powoli wspinać po szczeblach partyjnej kariery, by w 1973 roku trafić do ścisłego grona przywódców partyjnych. Pełną władzę w kraju objął jednak dopiero 25 lat później.