Krwawy prezydent się mści - świat odwraca wzrok

wp.pl | dodane 2011-09-08 (09:55)

A A A

Sudańczycy ukrywają się przed nalotami (fot. AFP / Phil Moore)

Krwawy reżim Omara al-Baszira rozpoczął bombardowania kolejnego stanu. Tym razem jest to Błękitny Nil, główna baza opozycji. Dyktator znowu bez litości niszczy swoich wrogów.

Walki zaczęły się w nocy z czwartku na piątek. Żołnierze Sudańskich Sił Zbrojnych w ciągu kilku godzin przejęli kontrolę nad al-Damazin, stolicą prowincji.

Rząd Sudanu Północnego twierdzi, że pierwsi zaatakowali bojownicy Ludowej Armii Wyzwolenia Sudanu (SPLA). Ci z kolei utrzymują, że to wojsko otworzyło ogień. Siły federalne miały też zbombardować dom lidera partii Ludowego Ruchu Wyzwolenia Sudanu-Północ (SPLM-N) Malika Agara i inne obszary zamieszkane przez cywilów.

Przed dwoma tygodniami Chartum ogłosił zawieszenie broni w Południowym Kordofanie, gdzie od czerwca nieprzerwanie trwały zacięte walki. Przez moment wydawało się, że konflikt przygaśnie. Jak się okazało, sudańska armia przesuwała w tym czasie oddziały w kierunku Błękitnego Nilu. - Cały ten rozejm wymyślono tylko po to, by przyszykować inwazję na al-Damazin - powiedział Yasir Arman, sekretarz-generalny partii.

Jak podaje ONZ, od piątku z prowincji uciekło ponad 20 tysięcy osób.

Zły rozwód

W styczniowym referendum mieszkańcy autonomicznego Sudanu Południowego zdecydowali odłączyć się od państwa rządzonego przez opresyjny islamski reżim z Chartumu. Przeprowadzenie głosowania było jednym z założeń traktatu pokojowego z 2005 roku. Zakończył on trwającą ponad 20 lat wojnę domową. Był to jeden z najokrutniejszych konfliktów w historii Afryki. Zginęły w nim dwa miliony ludzi, a prawa człowieka gwałcono na wszystkie możliwe sposoby.

Niestety, mimo sześcioletniego okresu przejściowego, politykom z Północy i Południa nie udało porozumieć się we wszystkich kwestiach. Secesja nie przebiegała więc spokojnie.

W kwietniu północne wojska przekroczyły umowną granicę i zaatakowały prowincję Abyei. Kilka tygodni później zaczęły zasypywać bombami Południowy Kordofan. W obu przypadkach Chartum tłumaczył, że jedynie reaguje na prowokacje SPLA. Robił to jednak w bardzo brutalny sposób - represje na cywilach stały się powszechne, a około 300 tysięcy ludzi straciło dach nad głową.

Analitycy obawiali się, że kolejne uderzenie będzie tylko kwestią czasu.

Błękitny Nil znajduje się w podobnej sytuacji jak Południowy Kordofan. Oba regiony, chociaż leżą na Północy, zamieszkane są w znacznej mierze przez ludność identyfikującą się z Południem. Podczas wojny partyzanci często korzystali z jej pomocy, a wielu tubylców chwyciło za broń i przyłączyło się do rebelii. Siepacze al-Baszira karali ich za to bez litości, lecz poparcie dla buntowników nie słabło.

Akcjami powstańców na tych obszarach kierował SPLM-Północ, lokalny odłam Ludowego Ruchu Wyzwolenia Sudanu. Po podpisaniu rozejmu główne SPLM przejęło władzę na Południu, a SPLM-N zamieniła się w legalną partię działającą w Sudanie Północnym. W krótkim czasie stała się jedną z czołowych sił opozycji. Zachowała też swoje zbrojne ramię - miejscowe oddziały, ciągle nazywane SPLA.

poprzednia następna

[1] 2

TAGI: sudan, splm, splm-n, omar al-baszir, południowy kordofan, nil błękitny, walki, michał staniul

oceń

Podziel się

zobacz ranking wiadomości

wiadomości

w innych serwisach WP

Opinie

Masz pomysł? Uwagi? Napisz do nas!

Nick

Masz konto na WP? Zaloguj się Nie masz konta? Załóż konto!

Twoja opinia

Pozostało znaków: 4000

[Pokaż regulamin]

REGULAMIN

ostatnio aktywne | najnowsze | najstarsze | najczęściej oceniane | najczęściej odpowiadane

Ocena: 0 [0]

~zbyhus [2011-09-08 20:45]

Ropa
Gdyby USA widziało tam swój interes natychmiast wysłali swoich żołnierz jak do Iraku, Afganistanu czy Libii tylko tam niema interesu tak jak w Somali i wielu innych krajach.